Van Angoulême tot Saint-Savinien en terug
Maandag, 21 augustus
Om halfacht roept de plicht: de laatste rommel wordt in vuilniszakken gepropt en een inspectieronde naar mogelijk achtergelaten waardevols levert niets op. Wim ontdekt dat zijn gewassen T-shirt nog net even klam aanvoelt als gisterenavond, maar ook hier biedt de auto de oplossing: het kledingstuk wordt over het stuur gedrapeerd en door de airco in een mum van tijd doorgeblazen. Nog een laatste groepsfoto op het voordek, waarna Inge alvast te voet de formaliteiten gaat afhandelen, terwijl Maarten en Alexander de laatste sluis bedienen. De geroutineerde jongens zijn blijkbaar nog niet goed wakker, want ze draaien de benedenschotten van de sluis al open, terwijl de bovenschotten ook nog open staan. Wim beleeft, dobberend voor de onderdeuren, hachelijke tijden als de zo ontstane onderstroom hem alle kanten van de rivier laat zien.
Om negen uur leveren we ons bootje in, waarbij we net geen
koppel onvoorzichtige eenden verpletteren tegen de wal. De teller leert ons dat
de motor ocharme 45 uur gedraaid heeft, inclusief stationair. Dat betekent een
daggemiddelde van nog geen drie uur varen …
We legden hierbij 230 kilometer af : een goede 15 kilometer per dag …
Het is nu tijd om definitief afscheid te nemen. Terwijl we
het asfaltweggetje oprijden, kijken we nog meermaals om, een laatste keer vanop
de brug, waar we gisteren nog onderdoor voeren. En een zalige vakantie achter
ons latend, gevarieerd zoals je dat alleen op een binnenschip kan meemaken,
stevenen we op België af.
We kopen een plaatselijk bakkerijtje leeg, waarna Inge in slaap valt, niet voor de eerste en zeker niet voor de laatste keer tijdens deze autoreis. We houden halt bij de oevers van de Loire, Inge bezorgt een pompbediende een hartstilstand door in haar topje voorovergebogen te tanken en de kinderen hebben plezier op een goed uitgerust speelpleintje.
Zo zijn we rond achten weer in Mechelen, waar we ons
diezelfde avond nog bezatten aan de meegebrachte Pineau des Charentes en we ons
even nog op de achterplecht van onze Triton wanen.
